Ætlaði í ræktina...

Föstudagur og Idol eftir vinnu, horfi bara á það í ræktinni...
Það hélt ég en, Þórey Plo hriniri í mig klukkan nítján og býður mér tvo miða á Hárið... ekki séns að ég sleppi því, hringi í Hebba frænda og hann skellir sér í strætó, bara í vinnufötunum, við á sýninguna... púff... hópreið... púff... hass... púff... allir naktir... púff... ást... púff... sorg... úff!
Eftir sýninguna ákveðum við að dettíða, mér langar á skemmtilegan stað og Hebba langar að sjá þennan fræga Kaffibar sem hann komst ekki inná síðast. Ég legg rassinn í bleyti og höfuðið með og klæði hann upp í fötin mín... við niðrí bæ og hann ekki einu sinni spurður um skilríki -hneigi mig-
Við sitjum lengi og spjöllum um lífið og tilveruna, Hebbi játar að þessi lífsstíll sem fólkið inni á Kaffibarnum tilheyrir heillar hann og ég sé að þetta fer honum vel.
Eftir spjallið ákveðum við að fara að labba og skoða meira af Kaffibarnum og hver haldiði að standi fyrir framan mig en ekki FALLEGASTI KARLMAÐUR VERALDAR, úff, hann er reyndar með öðru fólki þannig að við segjum bara, leiter allígeiter og segjum bæ. Við Hebbi förum heim og poppum... ég ennþá í sæluvímu eftir þessa sjón -roðnar-