Ég vildi að tilfinningarnar mínar gætu tekið sér smá pásu, ef einhver sem mér líst vel á sýnir minnsta áhuga á mér nánast gleypi ég manneskjuna, hræddur um að missa af einhverju, hef ekki verið frægastur fyrir ástarlífið... alltaf jafn bældur... hversvegna ég?
Held ég hafi klúðrað mörgu þetta árið með æsingi, verð að fara að læra á þetta, hef bara aldrei fundið ást þar sem ástin kemur frá báðum aðilum... Hvernig er sú tilfinninig?
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
2 comments:
Don't ask me ... :(
Annars er alltaf fínt að sjá að maður er ekki einn í svona pælingum ... ekki það að ég eigi að vera að pæla í þessu, heldur í sálfræðiprófinu sem ég er að fara í á morgun ... omg ... nenni ekki að lesa :p
Sú tilfinning er yndisleg.
Röðin kemur að þér þegar þú er tilbúinn, reiðubúinn og átt minnst von á því!
Post a Comment